Kuchnia albańska: Smaki słońca, gościnności i… 280 dni lata

Albańczycy uwielbiają jeść, biesiadować i gotować. Potrafią przejechać pół kraju, żeby trafić do ulubionej restauracji, ale równie chętnie zapraszają gości do swoich domów. Kuchnia albańska to prostota oparta na genialnych składnikach – lokalnych warzywach i owocach, które kąpią się w słońcu przez 280 dni w roku.

Jeśli planujesz ze mną wyjazd z jogą do Albanii, przygotuj się na to, że jedzenie jest tu formą medytacji i celebracji życia.

Mięsne potrawy w Albanii: Od tradycji do fast-foodu

Choć sama od kilkunastu lat jestem wegetarianką, nie da się pisać o Albanii, pomijając mięso. Jest tu kilka unikalnych przepisów, jak choćby jagnięcina czy kozina pieczona w dziurze wykopanej w ziemi z rozmarynem. Te kozy, które mało czego się boją, łażąc po górskich zboczach, mają całkiem niezłe „kozie życie”, a Albańczycy szanują produkt – zwierzę zjadane jest prawie w całości.

Kukurec: Dla odważnych. To jelita owcze nadziewane podrobami, skręcone w warkocik i pieczone na ruszcie. Jest pikantne, tłuste i kruche.
Tava e kosit: Klasyka. Jagnięcina zapiekana w jogurcie w glinianym naczyniu. Smakuje specyficznie, ale każdy mięsożerca powinien spróbować tego połączenia.
Qofte: Bałkański fundament. Grillowane, dobrze przyprawione kotleciki mielone. Jeśli będziecie w Tiranie, idźcie na ulicę Kavaja do starego lokalu Qofte Tymi (Qofte z Dymu). Ten klimat i lokalne piwo to czysta Tirana!

Wegetariański raj: Warzywa, sery i byreki

Mamy mięsiwo za sobą, więc przechodzimy do moich ulubionych pyszności. Albański stół ugina się od kolorów. Co warto zamówić?

Fërgësa: Mój absolutny numer jeden! Sos pomidorowo-paprykowo-serowy pieczony w glinianym naczynku.
Japrak i faszerowane warzywa: Liście winogron lub papryki nadziewane aromatycznym ryżem.
Byrek: Król albańskich przekąsek. Cienkie ciasto filo z serem, porem lub pomidorami.
Pasticio: Zapiekanka makaronowa, która smakuje domem.

Meze: Albańskie „intro” do uczty

W Albanii meze to podstawa. To małe dania towarzyszące rozmowom: gęsty jogurt z oliwą, biały słony ser, grillowane warzywa (bakłażany, papryki) i frytki, które tutaj smakują zupełnie inaczej niż w sieciówkach. Do tego rakija – ale uwaga: rakiji nie pije się do posiłku. Rakiję sączy się powoli, przy meze, prowadząc długie rozmowy.

Słodki finał: Embëlsira

Na koniec coś dla wielbicieli cukru. Desery są tu bardzo słodkie, dlatego porcje są małe:

Bakllava i Kadaif: Klasyki nasiąknięte syropem.
Trilece: Puszyste ciasto z trzech rodzajów mleka.
Ashure: Tradycyjny deser zbożowy z bakaliami.
Gliko: Słodkie przetwy z całych owoców (np. z pomarańczy lub orzechów włoskich).